Środki parzące i arsenowe

2-Merkaptoetanol — wcześniejsze źródło segmentu hydroksyetylotio. Substancja o zastosowaniach laboratoryjnych; znaczenie tworzy dopiero z nazwanym półproduktem.

Bis[2-(2-hydroksyetylotio)etylo]eter — bezpośredni hydroksylowy prekursor iperytu O. Nazwany półprodukt o znacznie większej wartości niż ogólne określenie „pochodna tiodiglikolu”.

Chlorek rtęci(II) lub zużyty katalizator rtęciowy z arsenowymi markerami. Toksyczny materiał wariantowy; nie występuje w każdym łańcuchu.

Etanoloaminy i chlorohydryny zgodne z hydrolizą HN-1/HN-2/HN-3. Identyfikacja konkretnego iperytu wymaga rozdzielenia markerów.

Kwas chlorowinyloarsenawy (CVAA) — marker hydrolizy lewizytu. Swoisty marker arsenoorganiczny wymagający potwierdzenia laboratoryjnego.