Odczynniki związane z bronią chemiczną

1,2-Bis(2-hydroksyetylotio)etan — bezpośredni hydroksylowy prekursor seskwiiperytu. Swoisty półprodukt kierunku seskwiiperytowego.

2-Dietyloaminoetanotiol — nazwany komponent amino-tiolowy amitonu. Bardziej swoisty niż sama dietyloamina.

Gaz techniczny używany głównie w spawalnictwie; w analizie lewizytu znaczenie tworzy dopiero zestaw z trichlorkiem arsenu i zgodnymi śladami instalacji.

Toksyczny gaz utleniający o szerokim zastosowaniu komunalnym i przemysłowym; w łańcuchu fosgenu oraz chlorowania prekursorów jest śladem kontekstowym, nie dowodem samodzielnym.

Masowy półprodukt petrochemiczny; jako część alkoholowa łańcucha cyklosarinu ma wartość wyłącznie w odpowiednim zestawie prekursorów i śladów.

Etylen — materiał przemysłowej gałęzi siarkowo-etylenowej. Gaz powszechny w przemyśle; znaczenie tworzy z chlorkami siarki.

2,4,6-Trinitrofenol — materiał energetyczny i historyczny odczynnik laboratoryjny. W kalkulatorze jest odrębnym materiałem źródłowym alternatywnej gałęzi chloropikryny; wyschnięty materiał i jego sole metali wymagają szczególnej ostrożności.

Metan lub gaz ziemny — materiał przemysłowej gałęzi gazowej HCN. Znaczenie powstaje wyłącznie w specjalistycznym układzie technologicznym.

Pożar pianek, niektórych tworzyw, włókien i innych materiałów azotowych może wytworzyć cyjanowodór bez jakiegokolwiek związku z bronią chemiczną. Karta służy rozpoznaniu tego ważnego wyjaśnienia alternatywnego.

Tiodiglikol, jego sulfotlenek i sulfon — markery hydrolizy/utleniania iperytu. Profil kilku markerów jest bardziej miarodajny niż sam tiodiglikol.

Silnie toksyczny gaz przemysłowy i produkt niepełnego spalania; jako materiał bilansowy fosgenu ma znaczenie dopiero z chlorem i szczelną instalacją gazową.

Toksyczny i nietrwały gaz COF2, spotykany wśród produktów rozkładu fluoropolimerów. W wilgoci szybko przechodzi w inne markery, dlatego jego brak nie wyklucza zdarzenia, a obecność nie jest swoista dla PFIB.

Rodzina bardzo trwałych tworzyw, m.in. PTFE. Ich silne przegrzanie może generować PFIB i inne toksyczne produkty rozkładu; zwykle wskazuje awarię lub pożar, nie produkcję broni.

Kategoria śladu obejmująca kwas lub kwaśny odpad znajdujący się przy soli cyjankowej. Sama kwasowość nie wskazuje na zamiar; znaczenie tworzą układ przestrzenny, dokumentacja i pozostałe dowody.

Fosforotioniany i produkty aminoetylowe zgodne z degradacją amitonu. Profil kilku markerów jest ważniejszy niż pojedynczy związek.

Kwas cykloheksylometylofosfonowy (CMPA) — swoisty produkt hydrolizy cyklosarinu. Marker kierunku cykloheksylowego potwierdzany instrumentalnie.

Kwas etylometylofosfonowy (EMPA) — produkt degradacji części fosfonowej VX. Marker należy interpretować ze związkami aminotiolowymi.

Kwas izopropylometylofosfonowy (IMPA) — swoisty produkt hydrolizy sarinu. Marker degradacji potwierdzany instrumentalnie; nie oceniać na podstawie testu nieswoistego.

Kwas pinakolylometylofosfonowy (PMPA) — swoisty produkt hydrolizy somanu. Marker kierunku pinakolylowego potwierdzany instrumentalnie.

2-Merkaptoetanol — wcześniejsze źródło segmentu hydroksyetylotio. Substancja o zastosowaniach laboratoryjnych; znaczenie tworzy dopiero z nazwanym półproduktem.

Bis[2-(2-hydroksyetylotio)etylo]eter — bezpośredni hydroksylowy prekursor iperytu O. Nazwany półprodukt o znacznie większej wartości niż ogólne określenie „pochodna tiodiglikolu”.

Chlorek rtęci(II) lub zużyty katalizator rtęciowy z arsenowymi markerami. Toksyczny materiał wariantowy; nie występuje w każdym łańcuchu.

Etanoloaminy i chlorohydryny zgodne z hydrolizą HN-1/HN-2/HN-3. Identyfikacja konkretnego iperytu wymaga rozdzielenia markerów.

Kwas chlorowinyloarsenawy (CVAA) — marker hydrolizy lewizytu. Swoisty marker arsenoorganiczny wymagający potwierdzenia laboratoryjnego.

Benzil — wcześniejsze ogniwo prowadzące do kwasu benzilowego. Materiał wcześniejszy, nieobowiązkowy przy użyciu gotowego benzilanu.

Kultury bruzdnic, sinic albo materiał planktonowy zdolny zawierać saksytoksyny. Zawartość toksyny może zmieniać się o wiele rzędów wielkości.

Olej rycynowy, wytłoki i dokumentacja przerobu nasion. Legalna produkcja oleju jest ważnym wyjaśnieniem alternatywnym; badać zabezpieczenia i przepływ odpadów.