Odpady i pozostałości — broń chemiczna

Fluorki w popłuczynach i osadach, matowienie szkła oraz uszkodzenia niektórych metali i powłok. Są nieswoistym śladem wymagającym analizy laboratoryjnej i wykluczenia legalnych procesów fluorkowych.

Alkaliczne popłuczyny z chlorkami i węglanami po absorpcji fosgenu. Masa cieczy nie określa ilości gazu.

Alkaliczne popłuczyny z cyjankami, cyjanianami i chlorkami. Masa cieczy nie określa ilości chlorocyjanu.

Nieswoiste ciecze, osady, filtry i popłuczyny zawierające zgodny zestaw chlorków oraz form azotu utlenionego. Masa mokrego odpadu nie odpowiada masie chloropikryny, a wynik wymaga wykluczenia legalnych procesów uzdatniania, dezynfekcji i nawozowych.

Roztwory, osady, filtry i materiały chłonne z galwanotechniki, hydrometalurgii lub innego procesu cyjankowego. Masa odpadu nie jest masą czystego cyjanku, a normalny proces przemysłowy może w pełni wyjaśniać obecność.

Popłuczyny, filtry i osady z fluorkami oraz produktami rozkładu fluoropolimerów. Masa odpadu nie określa emisji PFIB.

Węgiel aktywny lub zużyte złoże katalityczne z markerami chlorowęglowymi. Sam węgiel aktywny jest nieswoisty; badać zaadsorbowane związki.

Aminotiolowe, disiarczkowe i fosfonowe produkty hydrolizy/degradacji VX. Masa mieszaniny odpadowej nie jest masą czystego VX.

Fosforoamidowe, fosforanowe i cyjankowe produkty hydrolizy tabunu. Ocena wymaga pełnego profilu laboratoryjnego.

Kwaśne odpady z chlorkami, IMPA/MPA i markerami chlorosarinu. Zakres dotyczy cieczy odpadowej, nie bilansu produktu.

Kwaśne odpady z chlorkami, PMPA/MPA i markerami chlorosomanu. Masa odpadu służy wyłącznie do oceny skali zabezpieczenia.

Popłuczyny i sorbenty z CMPA, MPA, fluorkami albo markerami cyklosarinu. Masa mokrego odpadu nie określa ilości produktu.

Popłuczyny i sorbenty z IMPA, MPA, fluorkami albo markerami sarinu. Masa mokrego odpadu nie określa ilości środka.

Popłuczyny i sorbenty z PMPA, MPA, fluorkami albo markerami somanu. Masa odpadu nie jest masą środka.

Popłuczyny, sorbenty i osady z amidynami, fosfonianami lub markerami FGA. Masa odpadu nie określa ilości środka.

Hydroksylowe i sulfotlenkowe markery degradacji iperytu O. Wymagają rozdzielenia instrumentalnego od markerów zwykłego iperytu.

Hydroksylowe i sulfotlenkowe markery degradacji seskwiiperytu. Profil łańcucha węglowego odróżnia je od markerów iperytu siarkowego.

Popłuczyny i sorbenty z markerami iperytów azotowych. Masa odpadu nie określa ilości środka.

Popłuczyny, sorbenty i osady z arsenem, CVAA albo markerami lewizytu. Traktować jako wysoce toksyczny odpad CBRN.

Popłuczyny, sorbenty i osady z markerami iperytu O. Masa odpadu nie odpowiada masie produktu.

Popłuczyny, sorbenty i osady z markerami iperytu siarkowego. Masa odpadu nie określa pierwotnej ilości środka.

Popłuczyny, sorbenty i osady z markerami seskwiiperytu. Masa odpadu nie określa ilości środka.

Filtry, biomasa i ciecze z potwierdzonymi saksytoksynami. Masa biomasy nie określa masy toksyny.

Filtry, osady i ciecze z benzilanem, kwasem benzilowym i markerami chinuklidynowymi. Profil obu części struktury jest najbardziej użyteczny.

Płyny, osady i materiały jednorazowe z markerami rycyny/rącznika. Traktować jako potencjalnie zakaźny/toksyczny materiał dowodowy.