Wykrywanie

Barwniki wskaźnikowe rozpuszczają się w kropli ciekłego środka i dają orientacyjną barwę klasy: żółtą dla środków G, czerwoną dla części środków parzących H oraz ciemnozieloną lub czarną dla środków V. Rola: alarm i rozróżnienie klasy ciekłego środka.

Warstwa barwnikowa na samoprzylepnej taśmie zmienia zabarwienie po kontakcie z kroplami określonych bojowych środków trujących. Rola: ciągły alarm skażenia ciekłego.

Ampułki z odczynnikami uruchamiają reakcje barwne na osobnych polach testowych przeznaczonych dla klas środków nerwowych, parzących i krwią działających. Rola: terenowe badanie przesiewowe par.

Znana objętość powietrza przechodzi przez złoże odczynnikowe; długość albo intensywność zabarwienia odpowiada orientacyjnemu stężeniu analitu lub grupy związków. Rola: pomiar przesiewowy atmosfery.

Odczynniki takie jak Marquis, Mecke, Mandelin, Scott i Duquenois–Levine tworzą produkty barwne z określonymi grupami funkcjonalnymi albo klasami substancji. Rola: wstępna klasyfikacja materiału.

Reakcje barwne wskazują grupy chemiczne typowe dla azotanów, azotynów, chloranów, nadchloranów, nitroaromatów lub nadtlenków. Rola: terenowy przesiew śladów i materiału.

Próbka przemieszcza się po membranie, a związanie analitu przez znakowane przeciwciała tworzy linię testową; linia kontrolna ocenia prawidłowy przepływ. Rola: szybki przesiew antygenu lub klasy związku.

Zjonizowane cząsteczki są rozdzielane w gazie dryftowym według ruchliwości; czas dryftu i polaryzacja są porównywane z biblioteką alarmów. Rola: alarm i przesiew śladów, par lub aerozolu.

Jony przemieszczają się w zmiennym polu elektrycznym; różnica ich ruchliwości w polu wysokim i niskim pozwala filtrować wybrane populacje jonów. Rola: selektywny przesiew gazowy.

Lampa ultrafioletowa jonizuje cząsteczki o energii jonizacji niższej od energii lampy, a prąd jonowy odpowiada przybliżonemu obciążeniu atmosfery lotnymi związkami. Rola: nieswoisty alarm lotnych związków organicznych.

Gaz dyfunduje do elektrody, gdzie reakcja utleniania albo redukcji wytwarza prąd proporcjonalny do stężenia w zakresie roboczym. Rola: ciągły pomiar wybranych gazów.

Spalanie próbki wzbudza charakterystyczną emisję związaną z siarką albo fosforem, której intensywność jest rejestrowana w odpowiednim paśmie. Rola: alarm klasowy dla związków siarki lub fosforu.

Urządzenia łączą zliczanie i rozmiar cząstek z fluorescencją wzbudzaną laserem lub innymi cechami optycznymi materiału biologicznego. Rola: nieswoisty alarm cząstek biologicznych.

Rozproszenie nieelastyczne światła laserowego tworzy widmo drgań cząsteczkowych porównywane z biblioteką substancji. Rola: identyfikacja wstępna ciała stałego lub cieczy.

Absorpcja promieniowania podczerwonego daje widmo drgań cząsteczkowych; przystawka ATR mierzy próbkę przez kontakt z kryształem bez klasycznej kuwety. Rola: identyfikacja wstępna materiału głównego.

Szerokie pasma nadtonów i kombinacji drgań C–H, O–H i N–H tworzą sygnał analizowany zwykle metodami chemometrycznymi. Rola: szybki przesiew i klasyfikacja materiału.

Mierzy absorbancję próbki w ultrafiolecie i świetle widzialnym; zależność od stężenia wykorzystuje się po kalibracji i kontroli zakresu liniowego. Rola: oznaczenie ilościowe lub test reakcyjny.

Promieniowanie rentgenowskie wzbudza atomy, a energia emitowanego promieniowania charakterystycznego wskazuje obecne pierwiastki. Rola: analiza składu pierwiastkowego.

Atomy i jony wzbudzone w plazmie emitują promieniowanie o liniach charakterystycznych dla obecnych pierwiastków. Rola: ilościowe oznaczenie składu pierwiastkowego.

Wiązka elektronów obrazuje powierzchnię cząstek, a charakterystyczne promieniowanie rentgenowskie pozwala określić miejscowy skład pierwiastkowy. Rola: morfologia i miejscowy skład pierwiastkowy cząstek.

Krótki impuls laserowy tworzy mikroplazmę, a linie emisyjne stygnącej plazmy ujawniają skład pierwiastkowy powierzchni. Rola: szybka analiza pierwiastkowa.

Zmineralizowana próbka jest atomizowana i jonizowana w plazmie, a spektrometr mas rozdziela jony według stosunku masy do ładunku. Rola: czułe oznaczenie składu pierwiastkowego.

Chromatograf rozdziela składniki, a spektrometr mas rejestruje widmo jonów dla każdego piku; zgodność czasu retencji i widma z materiałem odniesienia daje wielowymiarową identyfikację. Rola: identyfikacja potwierdzająca związków lotnych i półlotnych.

Do chromatografu wprowadza się fazę gazową pozostającą w równowadze z próbką, co ogranicza obciążenie układu składnikami nielotnymi. Rola: potwierdzenie lotnych składników nad próbką.

Chromatografia cieczowa rozdziela anality, a dwa etapy selekcji masy i fragmentacji monitorują charakterystyczne przejścia jonowe. Rola: czułe oznaczenie i potwierdzenie związków polarnych lub termolabilnych.

Dokładny pomiar masy i wzoru izotopowego ogranicza możliwy skład elementarny; fragmentacja i retencja wspierają identyfikację znanych i nowych związków. Rola: identyfikacja ukierunkowana i podejrzana/nieukierunkowana.

Strumień wzbudzonego gazu jonizuje materiał z powierzchni bez klasycznej chromatografii, a spektrometr rejestruje masy i widma fragmentacyjne. Rola: szybki przesiew masowy z potwierdzeniem w zwalidowanym układzie.

Chromatografia cieczowa rozdziela składniki, a detektor rejestruje pełne widmo UV-Vis piku i jego absorbancję w czasie. Rola: rozdzielenie, identyfikacja wspierająca i oznaczenie ilościowe.

Po rozdzieleniu chromatograficznym FID odpowiada szeroko na związki organiczne, ECD szczególnie na związki elektroujemne, a FPD na emisję związaną z siarką lub fosforem. Rola: rozdzielenie i selektywne oznaczenie.

Kolumna jonowymienna rozdziela aniony lub kationy, które są następnie mierzone najczęściej konduktometrycznie z supresją tła. Rola: rozdzielenie i oznaczenie jonów.

Cykle denaturacji, przyłączania starterów i wydłużania selektywnie amplifikują wskazany fragment DNA; produkt wykrywa się końcowo lub w czasie rzeczywistym. Rola: wykrywanie określonej sekwencji DNA.

Fluorescencja śledzi narastanie produktu w każdym cyklu; dla RNA etap odwrotnej transkrypcji tworzy komplementarny DNA. Rola: czułe wykrywanie i orientacyjne oznaczenie DNA lub RNA.

Próbkę dzieli się na tysiące reakcji, klasyfikuje partycje jako dodatnie lub ujemne i oblicza liczbę kopii z rozkładu Poissona. Rola: bezwzorcowe oznaczenie liczby kopii sekwencji.

Zestaw kilku starterów amplifikuje cel w stałej temperaturze, a produkt można wykrywać fluorescencyjnie, turbidymetrycznie lub barwnie. Rola: szybki ukierunkowany przesiew molekularny.

Swoiste wiązanie antygen–przeciwciało jest przekształcane przez znacznik enzymatyczny w mierzalny sygnał barwny lub fluorescencyjny. Rola: wykrywanie antygenu, toksyny lub przeciwciała.

Miliony fragmentów kwasu nukleinowego są odczytywane równolegle, składane lub porównywane z bazami w celu identyfikacji organizmów, wariantów i domieszek. Rola: szeroka identyfikacja i charakterystyka genomowa.

Materiał namnaża się w kontrolowanych warunkach, ocenia morfologię, barwienie, cechy metaboliczne i podatność, a wynik zestawia z metodami molekularnymi. Rola: wykazanie żywotności i charakterystyka izolatu.

Laser desorbuje i jonizuje materiał osadzony z matrycą, a rozkład mas dominujących białek jest porównywany z biblioteką profili. Rola: identyfikacja izolatu na podstawie profilu białkowego.

Promieniowanie wywołuje lawinowe wyładowanie w rurze wypełnionej gazem; impulsy są zliczane jako częstość lub przeliczane na dawkę dla określonej kalibracji. Rola: wykrywanie promieniowania i pomiar orientacyjny.

Promieniowanie wytwarza błyski światła w scyntylatorze, a fotodetektor przekształca je w impulsy; amplituda może nieść informację o energii. Rola: czułe wyszukiwanie źródeł promieniowania.

Mały detektor stale porównuje bieżącą częstość zliczeń z adaptacyjnym tłem i alarmuje po przekroczeniu ustalonego kryterium. Rola: alarm osobisty przy wzroście tła.

Widmo energii promieniowania gamma jest porównywane z biblioteką linii charakterystycznych, a oprogramowanie wskazuje najbardziej prawdopodobne nuklidy. Rola: terenowa identyfikacja radionuklidu.

Kryształ germanu o wysokiej czystości mierzy energię fotonów gamma z rozdzielczością pozwalającą rozdzielać bliskie linie emisyjne. Rola: wysokorozdzielcza identyfikacja i oznaczenie radionuklidów.

Neutron jest rejestrowany po reakcji jądrowej w materiale konwertera, często po spowolnieniu w moderatorze; impulsy odróżnia się od tła gamma konstrukcyjnie lub analizą sygnału. Rola: alarm i charakterystyka źródeł neutronowych.

Cienkookienkowa sonda rejestruje cząstki alfa i beta emitowane z powierzchni; wynik porównuje się z tłem i sprawnością dla wzorca. Rola: kontrola skażenia powierzchniowego.

Duże detektory gamma, czasem także neutronowe, porównują sygnał przejeżdżającego obiektu z dynamicznie wyznaczonym tłem. Rola: automatyczny przesiew osób, pojazdów i ładunków.

Każda zmiana posiadania, otwarcie, podział, badanie i warunki przechowywania są rejestrowane, a niepowtarzalne oznaczenie łączy pojemnik, protokół, fotografie i wynik. Rola: zapewnienie identyfikowalności od miejsca do wyniku.

Plan pobierania łączy ocenę ryzyka, minimalną konieczną ingerencję, kontrolę źródła i dobór kompatybilnego pojemnika z reprezentatywnością materiału. Rola: bezpieczne uzyskanie próbki reprezentatywnej.

Zdefiniowany obszar przeciera się kompatybilnym materiałem zwilżonym lub suchym, a odzyskany ślad ekstrahuje do analizy instrumentalnej. Rola: zabezpieczanie śladów z określonej powierzchni.

Pompa zasysa znaną objętość powietrza przez filtr, sorbent, impinger albo kasetę; analit jest następnie desorbowany lub ekstrahowany. Rola: zebranie par, gazów lub aerozolu do analizy.

Pokryte włókno sorbuje anality z fazy nadpowierzchniowej lub cieczy, po czym są one termicznie desorbowane w dozowniku GC. Rola: wzbogacenie lotnych i półlotnych analitów.

LLE rozdziela analit między niemieszające się fazy, a SPE zatrzymuje go na złożu i selektywnie wymywa po usunięciu części matrycy. Rola: oczyszczanie i wzbogacanie próbki.

Ekstrakcja acetonitrylem i wysalanie przenoszą anality do fazy organicznej, a dyspersyjna SPE usuwa wybrane składniki matrycy. Rola: wieloskładnikowa ekstrakcja z matryc złożonych.

Opakowanie pierwotne, wtórne i zewnętrzne, kontrola temperatury, światła, czasu oraz zgodność chemiczna ograniczają wyciek, degradację i zamianę próbek. Rola: zachowanie integralności i bezpieczeństwa próbki.

Wzorce, blanki, próbki kontrolne, krzywe kalibracyjne, kryteria akceptacji i badania biegłości dokumentują selektywność, czułość, precyzję, poprawność i odporność metody. Rola: wykazanie, że wynik jest miarodajny.