Etryptamina

Identyfikatory chemiczne

Numer CAS2235-90-7
Wzór sumarycznyC12H16N2
Masa molowa188.27
SMILESCCC(CC1=CNC2=CC=CC=C21)N
InChIKeyZXUMUPVQYAFTLF-UHFFFAOYSA-N
PubChem CID8367

Nazewnictwo

Język / system Nazwa
polski Etryptamina
oznaczenie chemiczne 3-(2-aminobutylo)indol
nazwa systematyczna IUPAC (ang.) 1-(1H-indol-3-yl)butan-2-amine
synonimy / oznaczenia (ang.) ETRYPTAMINE, Etriptamina, Monase, Ro 3-1932, Etryptaminum
zapis SMILES CCC(CC1=CNC2=CC=CC=C21)N
numer CAS 2235-90-7
grupa wykazu I-P
podklasa strukturalna tryptamina lub pochodna tryptaminy

Czym jest

halucynogenny związek z grupy tryptamin, działający głównie na receptory serotoninowe 5-HT2A.

Pozycja wykazu zaliczona do grupy I-P. Jest to substancja psychotropowa objęta kontrolą na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (grupa I-P - najściślejsza kontrola, brak dopuszczenia do lecznictwa).

Zakres opisu. Hasło ma charakter rozpoznawczo-prawny. Wskazuje status kontrolny i podstawę odpowiedzialności - nie zawiera opisu wytwarzania ani dawkowania.

Dane fizykochemiczne

Właściwość Wartość
wzór sumaryczny C12H16N2
masa molowa 188,27 g/mol
log P (lipofilność, XLogP) 2,5

Dane fizykochemiczne pochodzą z bazy PubChem (rekord CID 8367) i służą do wstępnej identyfikacji zabezpieczonego materiału; rozstrzygające pozostaje badanie laboratoryjne.

Informacje medyczne

α-Etylotryptamina (AET, łac. etryptaminum) – organiczny związek chemiczny z grupy tryptamin, substancja empatogenna. Mimo że AET jest strukturalnie bardzo podobne do α-metylotryptaminy, jego działanie farmakologiczne bardzo się różni. AET nie jest psychodelikiem, efekty jego działania dużo bardziej są zbliżone do empatogennego MDMA. Kiedyś AET było sprzedawane jako lek przeciwdepresyjny pod nazwą Monase, po roku sprzedaży został jednak wycofany z powodu przypuszczeń, że może powodować agranulocytozę. Dawkowanie AET waha się w przedziale 75–150 mg. Stereoizomer S-(+)-AET jest aktywniejszy.

Identyfikatory i zasoby zewnętrzne

Baza danych Identyfikator
Numer CAS 2235-90-7
PubChem CID 8367
ChemSpider 8064
CompTox (DTXSID) DTXSID1046764
ChEMBL CHEMBL1619758
ChEBI 134838
KEGG D04092
DrugBank DB01546
UNII (FDA) GR181O3R32
InChIKey ZXUMUPVQYAFTLF-UHFFFAOYSA-N

Pełny zestaw powiązań i identyfikatorów: Wikidata Q2394183.

Status prawny

Cecha Wartość
kategoria substancja psychotropowa
grupa I-P
charakter grupy grupa I-P - najściślejsza kontrola, brak dopuszczenia do lecznictwa
reżim zakaz posiadania i obrotu wbrew przepisom ustawy
wersja wykazu Dz.U. 2024 poz. 1139, stan zweryfikowany 27.07.2026
podklasa strukturalna tryptamina lub pochodna tryptaminy

Podstawa prawna

Akt Zakres
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 32 podział substancji psychotropowych na grupy I-P do IV-P
Rozporządzenie Ministra Zdrowia (Dz.U. 2024 poz. 1139) wykaz z przypisaniem pozycji do grupy I-P
Konwencje ONZ Konwencja o substancjach psychotropowych z 1971 r. — wykaz I

Rozpoznanie w warunkach terenowych

Postać spotykana - proszek lub roztwór nanoszony na materiał roślinny, susz, mieszanka do palenia, wkład do e-papierosa albo produkt spożywczy; opakowanie może być nieoznaczone albo opatrzone fałszywym opisem („nie do spożycia”, „badawcze”, „kolekcjonerskie”).

Wskaźniki - nierównomiernie nasączony susz, rozpuszczalniki, atomizery, puste opakowania „kolekcjonerskie” i sprzęt do mieszania.

Zasady bezpieczeństwa - nie wąchać i nie próbować; rękawice i ochrona dróg oddechowych są potrzebne przy pylącym proszku lub rozpylonym roztworze.

Sygnały wytwarzania lub przetwarzania

Najczęstsze są ślady przetwarzania i porcjowania gotowego materiału: wagi, mieszalniki, rozcieńczalniki, zgrzewarki, kapsułkarki, liczne opakowania jednostkowe i osad na powierzchniach. Aparatura chemiczna ma znaczenie dopiero w układzie z odczynnikami, odpadami procesu i dokumentacją wskazującą na wytwarzanie.

Odpowiedzialność karna

Podstawa Czyn Zagrożenie
art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadanie wbrew przepisom ustawy środka odurzającego lub substancji psychotropowej do lat 3; znaczna ilość - od roku do lat 10
art. 53 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wytwarzanie, przetwarzanie lub przerób wbrew przepisom ustawy do lat 3; znaczna ilość - od lat 3
art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wprowadzanie do obrotu lub uczestniczenie w obrocie wbrew przepisom ustawy od 6 miesięcy do lat 8; znaczna ilość - od lat 2 do 12
art. 55 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przywóz, wywóz, wewnątrzwspólnotowe nabycie lub dostawa albo tranzyt wbrew przepisom ustawy do lat 5; znaczna ilość - od lat 2 do 12
art. 58-59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii udzielanie lub nakłanianie wbrew przepisom ustawy, w tym w celu osiągnięcia korzyści zależnie od czynu, w tym od 6 miesięcy do lat 8

Powiązane hasła

  • 4-HO-MiPTanalog strukturalny — wspólna podklasa: tryptamina lub pochodna tryptaminy
  • DPTanalog strukturalny — wspólna podklasa: tryptamina lub pochodna tryptaminy
  • 4-HO-DETanalog strukturalny — wspólna podklasa: tryptamina lub pochodna tryptaminy
  • 4-AcO-DETanalog strukturalny — wspólna podklasa: tryptamina lub pochodna tryptaminy
  • DETanalog strukturalny — wspólna podklasa: tryptamina lub pochodna tryptaminy
  • DMTanalog strukturalny — wspólna podklasa: tryptamina lub pochodna tryptaminy

Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych (Dz.U. 2024 poz. 1139), grupa I-P.
  2. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 31, 32, 53, 55, 56, 58, 59, 62, 62b.
  3. Konwencja o substancjach psychotropowych z 1971 r. — wykaz I; ustalono według INCB Yellow List (64. edycja, 2025) i Green List (36. edycja, 2025).
  4. Dane fizykochemiczne i nazewnictwo: baza PubChem, rekord CID 8367 (https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/8367).

Wykrywanie i potwierdzanie

Metody mają różną moc wnioskowania. Alarm lub wynik przesiewowy służy do ochrony i wyboru dalszego badania; nie zastępuje identyfikacji potwierdzającej wykonanej w granicach zwalidowanej metody.

Badanie przesiewowe

Identyfikacja wstępna

Potwierdzenie laboratoryjne

Dobór zależy od postaci materiału, matrycy, stężenia, dostępnej aparatury i procedury właściwej jednostki.