Zakres karty
Karta obejmuje fluorki w osadach, popłuczynach i cieczach z płuczek oraz uszkodzenia powierzchni zgodne z działaniem środowiska fluorkowego. Nie istnieje jeden wygląd „korozji fluorkowej”, który sam pozwalałby rozpoznać PFIB albo konkretny proces.
Konkretne ślady do udokumentowania
- wynik analityczny na fluorki nieorganiczne w osadzie, wodzie z płuczki, filtrze lub wymazie;
- miejscowe matowienie albo wytrawienie szkła w pobliżu złącza, wyciągu lub miejsca wycieku;
- uszkodzenie metalu, uszczelki lub powłoki wraz z materiałem konstrukcyjnym i dokumentacją serwisową;
- osady na filtrach i sorbentach powiązane przestrzennie oraz czasowo z przegrzanym fluoropolimerem;
- zapisy detektorów dotyczące fluorowodoru albo fluorku karbonylu.
Jak interpretować
Każdy z tych śladów jest nieswoisty. Fluorki i podobne uszkodzenia mogą pochodzić z trawienia szkła, obróbki metali, produkcji półprzewodników, chłodziw, pożaru tworzyw albo innych legalnych procesów. Znaczenie rośnie, gdy lokalizacja śladu, czas zdarzenia, skład materiału i wyniki gazowe tworzą spójny zestaw.
Samo zdjęcie zmatowionego szkła nie potwierdza fluorków. Sama obecność fluorku nie potwierdza PFIB. Potrzebne są badania próbki oraz wykluczenie zwykłego źródła przemysłowego.
Dokumentowanie i bezpieczeństwo
- wykonać fotografie ogólne i zbliżenia ze skalą, zanim element zostanie oczyszczony;
- zapisać dokładne miejsce wymazu, powierzchnię, materiał podłoża i zastosowane blanki;
- zabezpieczyć filtry, płyny i osady oddzielnie, aby nie tworzyć skażenia krzyżowego;
- nie wykonywać terenowych prób kwasem ani ogrzewaniem materiału;
- przy podejrzeniu fluorowodoru stosować procedury dla toksycznego i żrącego gazu.
Status prawny
Osad fluorkowy i uszkodzony element nie są substancją z wykazu CWC. Są materiałem dowodowym, który może pomóc odtworzyć zdarzenie, lecz wymaga opinii biegłego i zestawienia z kartą PFIB.
Powiązane substancje docelowe
Karta jest używana jako ogniwo lub ślad w profilach następujących substancji: