Zakres karty
„Paliwo węglowodorowe” jest określeniem zbiorczym, a nie nazwą jednej substancji. Obejmuje m.in. olej napędowy i inne ciekłe produkty naftowe. Skład, gęstość, dodatki i status transportowy zależą od konkretnego produktu; funkcjonariusz powinien zapisywać nazwę z etykiety, a nie zastępować jej ogólną nazwą tej karty.
Dlaczego występuje w kalkulatorze
Paliwa są powszechne w pojazdach, gospodarstwach, warsztatach, agregatach i systemach grzewczych. W analizie materiałów wybuchowych nabierają znaczenia dopiero przy ujawnieniu zgodnego utleniacza, zwłaszcza azotanu amonu, oraz śladów wskazujących na wspólne użycie. Sama obecność kanistra paliwa ma bardzo niską wartość dowodową.
Jak rozpoznać i dokumentować
- fotografować oryginalną nazwę produktu, rodzaj paliwa, pojemność, oznaczenia ADR i numer partii;
- zapisać masę brutto albo objętość zgodnie z dostępnym pomiarem i wyraźnie oznaczyć jednostkę;
- ustalić legalne odbiorniki paliwa, dokumenty zakupu i typowe zużycie;
- dokumentować ślady na wspólnych narzędziach, pojemnikach lub materiale, nie tylko bliskość zamkniętych opakowań;
- nie wykonywać prób zapłonu ani mieszania.
Prawidłowy i nieprawidłowy kontekst
Zapas odpowiadający pojazdom, maszynom lub ogrzewaniu jest normalny. Nietypowe mogą być: brak odbiornika paliwa, przepakowanie, pozostałości utleniacza w tym samym pojemniku, rozbieżności w dokumentacji i zgodny sprzęt bez racjonalnego zastosowania. Każdy taki element wymaga potwierdzenia badaniami; nie przesądza samodzielnie o zamiarze.
Status prawny
Typowe paliwo nie jest przez sam fakt bycia paliwem prekursorem ograniczonym w załączniku I rozporządzenia (UE) 2019/1148. Obowiązują jednak odrębne przepisy przeciwpożarowe, środowiskowe, akcyzowe i transportowe, zależne od produktu oraz ilości.
Powiązane substancje docelowe
Karta jest używana jako ogniwo lub ślad w profilach następujących substancji: